Woensdag 4 april 2007 

Gisteren heb ik na het werk een appartement midden in de toeristenwijk Thamel bekeken. Heeft geen airco, wel een fan. Deze is direct beschikbaar maar is na 15 april nog wel 9 dagen bezet. Dat is wel een nadeel, dan zou je tijdelijk toch weer in een hotel moeten en twee keer de spullen moeten verhuizen. We zijn nog met wat andere woningen bezig, voordat we beslissen.

We hebben sinds gisteren een dipje. We hebben het eigenlijk wel gehad met de hotelkamer (en 3x per dag uit eten verveeld ook). Verder bijt Nynke regelmatig tijdens borstvoeding, erg pijnlijk voor Anke. We hebben geen keuken om (steriel) ander drinken klaar te maken. Nynke plast ook te weinig, maar we hebben op Internet de symptomen van uitdroging nagekeken en op dat punt is er niets aan de hand. Ze is verder wel vrolijk en alert. Mogelijk door de warmte dat ze minder plast. Als het aanhoudt gaan we toch naar het ziekenhuis. Dan natuurlijk de situatie rondom mijn Opa maakt dat we het eventjes helemaal gehad hebben.

Het leven in het buitenland is niet altijd alleen maar avontuurlijk; er zijn ook mindere momenten en daar moet je doorheen. 
 
Anke heeft vandaag afgesproken met een Belgische vrouw, zij woont hier met een Nepalese man en hebben een kindje van ruim een jaar. Die afspraak zal Anke vast goed doen.

Dinsdag 3 april 2007 

Gisteren de eerste werkdag gehad. Vooral kennismaken en inlezen, er komt heel wat op je af op zo'n eerste werkdag.
Wat erg lastig voor mij is, is het onthouden van de namen. Er zijn zelfs meerdere personen met dezelfde naam, om het gemakkelijk te houden ;-)
Werkplek, inlogaccounts, mobile phone, etcetera was allemaal goed geregeld toen ik binnenkwam.

Tussen de middag zijn we met het managementteam en Anke + Nynke gaan lunchen. Daarna was de middag ook snel om.
Gisteravond hebben we kipsate met pindasaus (jawel!) gehad in New Orleans cafe, waar veel expats komen.

Ook kregen we gisteren het trieste bericht dat mijn opa ernstig ziek is. Op zo'n moment ervaar je de nadelen van de grote afstand tot Nederland.
Je wordt per e-mail op de hoogte gesteld van de situatie en je kunt niet even op bezoek. Ik had via mijn zusje bloemen willen laten bezorgen, maar die worden niet toegelaten op de longafdeling.
Geschikte kaartjes zijn hier nauwelijks en de buitenlandse post is dagen/wekenlang onderweg, als het al aankomt. Daar baal je dan wel van.
We zijn gelukkig vlak voor vertrek uit Nederland nog bij hem langs geweest en dat was erg gezellig. Dat beeld houd je dan vast in zo'n situatie.
We hopen op het beste.

Anke is bijna hersteld en Nynke sliep vannacht ook goed. We konden dus volop gaan genieten van de fantastische vlucht boven de Himalaya !
We hadden een prepaid taxi van/naar vliegveld geregeld. Deze kwam echter 25 minuten te laat, "Nepali time".
We kwamen op tijd aan op het vliegveld. Het was vrij bewolkt bij vertrek.

We stegen op met een propellortoestel met circa 20 passagiers. Iedereen krijgt standaard een stoel aan het raam. Eenmaal boven de wolken (waar altijd de zon schijnt), zagen we aan de horizon al bergtoppen boven de wolken uitsteken.
Fantastisch gezicht ! We hadden een panoramakaart gekregen, met daarop de naam en hoogte van de bergen. Ook gaf de stewardess uitleg.

Het Himalaya gebergte is miljoenen jaren geleden ontstaan door een botsing van het Indiase subcontinent met het Aziatische vaste land (Tibet). Ook nu nog duwt India tegen Tibet aan, waardoor bijvoorbeeld de Mount Everest 2 centimeter hoger is geworden (8850 m) sinds een kleine eeuw geleden.
Van de 14 bergen ter wereld die hoger dan 8 kilometer zijn, staan er 8 in Nepal. We vlogen achtereenvolgens langs de Langtang (7234 m), Gauri Shankar (7134 m), Nuptse (7855 m), Everest (8850 m), Lhotse (8516 m) en Makalu (8463 m). Er waren geen vlaggen, klimmers, of iets dergelijks te zien.
Het Everest basecamp was ook niet te zien, deze ligt op 5 kilometer hoogte (dit basiskamp ligt al hoger dan de hoogste berg van Europa, de Mont Blanc !).

Onderweg mochten we ook nog vanuit de cockpit kijken, waardoor je een nog spectaculairder uitzicht hebt. Op de terugweg naar Kathmandu klaarde de bewolking op. We kregen een oorkonde, ook Nynke terwijl zij de hele vlucht geslapen heeft en dus de Mount Everest niet gezien heeft..... ;-)
Uiteindelijk na ruim een uur weer geland en met dezelfde taxichauffeur weer terug naar het hotel.

Schitterende ervaring en het was een grote wens van ons om dit mee te mogen maken.

Nieuwe foto's toegevoegd, ga snel kijken ! (Ik had er graag meer geplaatst, maar het uploaden van 1 foto is met deze trage Internetverbinding al een hele klus !)

Anke heeft gisteren diarree opgelopen. Vooraf hadden we er al rekening mee gehouden dat dit kan gebeuren, in India hebben we er zelfs meerdere malen last van gehad. Donderdag hadden we ergens lunch gehad, waarvan het terrasje er keurig uitzag. Anke had een speciale Naan besteld (naan is brood in de vorm van een pannekoek). Deze Naan was gevuld met vlees. Toen ik ging afrekenen zag ik dat de keuken er niet echt geweldig schoon uitzag. Dus we hoopten maar dat dit goed ging aflopen... Helaas kwam Anke er gisterochtend achter dat ze vanaf dat moment dicht in de buurt van het toilet moest blijven. 

Inmiddels gaat het alweer een stuk beter.

De afgelopen nachten ging het ook niet goed met Nynke. Ze kon niet in slaap komen en bleef maar huilen, wat we ook probeerden. Vanochtend kwamen we erachter dat de twee bovenste voortandjes aan het doorkomen zijn.
Ze liep wat "achter" met haar tandjes en is nu blijkbaar met een inhaalrace bezig - ze komen nu achter elkaar door. Voelt vast niet prettig voor haar.
Ik heb de tickets voor de Everest vlucht toch maar bij het reisburo afgehaald, Anke voelt zich wel weer fit genoeg. Nadat ik een stapel formulieren had ingevuld werden de tickets in 4-voud opgemaakt, voorzien van stempeltjes en handtekeningen op elke pagina ! Verder werd alles in een groot boek opgeschreven, dus het gaat vast goed komen.

Vandaag zijn we naar een ommuurd park geweest, vlakbij het hotel, waar het erg rustig en netjes is. Een oase in de stad dus.... Je kunt er zelfs voor 3 Eurodubbeltjes per uur gebruik maken van draadloos Internet.

Verder is het behoorlijk warmer geworden, rond de 30 graden. Komende maand is de warmste (en droogste) periode tot aan de regentijd. Doordat er nu (meer) smeltwater uit de bergen komt, wordt de electriciteitsproductie ook weer opgevoerd, zo las ik in de krant. In de winter wordt per wijk/dorp een aantal uur per week de openbare stroomvoorziening uitgeschakeld. Volgens de krant zo'n 16 uur per week, wat teruggebracht gaat worden naar 8 uur per week. Hotels, bedrijven en ziekenhuizen hebben weinig last van zulke onderbrekingen, die hebben allemaal de beschikking over (diesel) aggregaten.

Donderdag 29 maart

Gisteren hebben we de (waarschijnlijk enige) shopping mall van Kathmandu gevonden. Hier is werkelijk van alles te koop; supermarkt artikelen, kleding, speelgoed, HiFi apparatuur, enzovoort. Bij de kinderafdeling zijn kinderstoel, kinderwagens en -jawel- kinderbedjes te koop. Als we een woning hebben, zullen we in ieder geval een kinderstoel aanschaffen.

Vandaag hebben we voor ons drietjes een ticket geboekt voor een vlucht over de Mount Everest. Toch even toeristisch bezig zijn ;-)  Gaandeweg april komt er meer bewolking (richting start van het regenseizoen), vandaar dat we er snel bij willen zijn om het mooiste uitzicht te hebben. Nynke mag gratis mee. Aanstaande zondagochtend 6:45 vertrekt het vliegtuig van YETI Airlines (volgens Lonely Planet een van de beste en betrouwbaarste airlines in Nepal), voor een vlucht van een uur boven de Himalaya en als letterlijk hoogtepunt de Mount Everest.

De tickets moeten in US Dollars betaald worden en dit reisburo accepteert helaas geen credit cards. Geen nood, de bank is vlakbij. Bij de entree van de bank is een metaaldetector en staat een gewapende wacht, dus we konden met een veilig gevoel naar binnen.

Eenmaal binnen (het is 16:50) geeft de dame achter het loket aan dat US Dollars niet verkrijgbaar zijn na 15:00.... Tijdslot op de kluis, wellicht ? Volgens mij ging die bank om 17:00 sluiten dus ze zal er wel geen zin meer hebben gehad. Maar goed, de tickets staan gereserveerd dus die Dollars halen we morgen wel.

Daarna nog even bij een stalletje op straat wat bananen gekocht (fruit met schil is veilig om te kopen). We kwamen uit op een prijs van 40 rupees (paar Eurodubbeltjes) voor de hele tros bananen (ik schat zo'n 18 stuks). Leuke onderhandeling, echter vlak voor het inpakken haalde de verkoper 2 bananen van de tros af en hield ze achter ! Slimme truc, we zagen het te laat maar we gingen er ook niet moeilijk over doen. Als je nu "zwaar opgelicht" zou worden, dan was het wat anders....

Woensdag 28 maart

Gisteren een heel verhaal voor de weblog getypt, maar de Internet computer waar ik zat kon de tekst niet op onze site publiceren ("fout" in Internet Explorer) - dus dat verhaal is verloren gegaan.....
Ik had geen tijd meer om naar een ander webcafe te gaan, want 's avonds hadden we een etentje met de directeur van Nepal. Dat was erg gezellig en het klikte goed.

We zien veel overeenkomsten met Bangalore, India en dat helpt wel in het wennen aan de omgeving. Dan voelt het enigzins vertrouwd aan. De mensen zijn hier vriendelijker, de bedelaars minder hinderlijk en het verkeer minder druk.

We zijn hier niet als toeristen en zo voelt dat ook. We hebben nog geen toeristische plaatsen bezocht en zelfs nog geen foto's gemaakt. Dit komt omdat je je instelt op een langere periode, "komt nog wel". Maar mijn Belgische voorganger had dat ook en nu hij bijna gaat vertrekken vindt hij het jammer dat hij te weinig van het land gezien heeft.
Vooralsnog houden we ons voornamelijk bezig met praktische zaken als "waar kun je luiers kopen" enzovoort.
Dat gaat in Nederland als vanzelf, maar hier kost dat wat meer moeite en daar nemen we ruim de tijd voor.

Alles is hier te belopen en dan gaat Nynke in de rugdrager, wat perfect is. Ze slaapt 's nachts weer uitstekend en ze geniet van alle aandacht overdag. Gisteren hadden we een lunch in Bakery Cafe, waar uitsluitend doof personeel werkt. Zij namen Nynke even op de arm mee. In Nederland zou je dat raar vinden, maar hier is dat vrij normaal. Ze zijn hier echt dol op kinderen, ze zullen haar niet ontvoeren ;-))

De directeur is inmiddels bezig een woning voor ons te regelen, tevens krijgen Anke en ik een mobiele telefoon van de zaak. We kijken uit naar een "eigen" woning, want hoewel het hotel goed is kun je er beter niet al te lang verblijven.

Het weer is uitstekend, warm maar niet te heet (24 graden schat ik).

Ik heb vandaag een mailtje naar Ierland gestuurd, ik had na mijn laatste mail niets meer gehoord en ik ben natuurlijk nog steeds zeer geinteresseerd in die baan. Nou weet ik dat mijn contactpersoon erg druk is en de vorige keer ook niet zo snel antwoordde, maar toch is het prettiger om een en ander af te kunnen ronden - dan is het pas echt rond niet waar. Hij belde mij vast niet voor niets en mijn Engels is toch niet zo slecht dat ik 'm verkeerd begrepen zou hebben ?

Ik wacht z'n reactie af en zoveel haast heeft het op zich niet, ik kan er toch niet eerder heen dan september....