Dinsdagavond 6 februari.

Vandaag zijn we naar Fisherman's Wharf geweest, dit is het best te omschrijven als het Volendam van San Francisco. Dat wil zeggen: souvenirs, snacks en steigers.

Overigens: geen loodsboten zoals in Vlissingen, dat niet...

Fisherman's Wharf ligt aan de noordkant van San Francisco en het is er vaak mistig. Toen we er net kwamen was het mistig en konden we de Golden Gate bridge net niet goed zien.

Er waren allerlei winkeltjes en restaurants (met seafood, zoals vers gevangen krab - zoek maar eentje uit). Ook een Iers winkeltje: Treasure Ireland. Er wonen overigens veel Ieren in San Francisco, en Saint Patrick's Day wordt ook hier groots gevierd.
Wat ook erg leuk was is dat een stuk of 8 steigers (in een binnenhaventje) vol lagen met grote zeeleeuwen. Ik dacht eerst dat die daar lagen vanwege al het eten dat ze van de bezoekers krijgen (zoals die verwende eenden op de Friese wateren), maar het was verboden om ze te voeren. Ze lagen er dus spontaan !
Leuke geluiden maken die beesten.

Ook waren er duiven op het terras, die konden op de warme belangstelling van Nynke rekenen (heb ik nog op film gezet).

Toen hebben we wat gegeten in een Mexicaans restaurant. Dit was wederom ruim voldoende als maaltijd voor minimaal drie dagen. Toen we weer verder liepen wilde Nynke eigenlijk aan de borst en moest ze ook verschoond worden. Er was geen geschikt toilet te vinden, dus toen zijn we een nieuw restaurant ingegaan. Hier kon Anke op een goed plekje voeden. We werden wel geacht iets te bestellen, maar we hadden net al gegeten.
Daarom maar iets licht verteerbaars: ieder een milkshake. Heerlijk dat wel, maar nu waren de magen wel erg vol. Dennis moest eerst even rustig in de buitenlucht gaan lopen, zo vol zat hij.

Inmiddels was de mist behoorlijk opgetrokken, zodat we nog een paar prachtige kiekjes konden maken van de baai en skyline van San Francisco.
Aan het eind van de middag zijn we met de Cable Car terug gegaan naar het centrum. Dit gaat heuvel op en heuvel af. Officieel mochten we van de conducteur geen buggy meenemen, maar hoe wil je dat anders doen ? Achterlaten kan ook niet.
We hebben toen maar gewoon gedaan alsof we niet goed Engels konden verstaan en 'm toch meegenomen  ;-)

Leuk dagje zo.

Later !!

Dinsdag 6 Februari

Gisteren niet zoveel gedaan, de "man met de hamer" kwam langs qua jetlag/vermoeidheid. Wel weer even de stad in geweest naar een paar shopping malls. Die zijn allemaal op loopafstand van het hotel, dus ideaal. De eerste was veel te sjiek en te duur, daar hadden we eigenlijk niks te zoeken. De rest was leuker. Uiteraard nog in een grote boekenwinkel geweest en in een winkel met babykleding.

Nynke slaapt inmiddels weer in het normale dag/nachtritme van de plaatselijke tijd hier. Het bruine bonen babyhapje viel niet zo in goede smaak bij haar.

Anke en Dennis hebben inmiddels aardig wat Sudoku puzzels opgelost, dat is toch redelijk verslavend om te doen. Daarnaast mag Dennis even graag relaxen met de IPod waar 1000 MP3's op staan.

Vandaag gaan we de echte toerist uithangen en een uitstapje maken. Later meer !

Maandagochtend 5 februari

Gezien het tijdsverschil van 9 uur is het in Nederland al weer avond, maar hier hebben we de dag nog voor ons !
Vannacht ging het ons alle drie alweer beter af, door de jetlag ben je vroeg in de avond al moe en midden in de nacht weer klaarwakker. Paar dagen en dan is dat weer over... Gewoon negeren en het dagritme van hier aanhouden is de beste remedie.
Het hotel is goed, family owned dus erg gemoedelijk. Er zijn drie Internet PC's die gratis gebruikt mogen worden. Supersnel Internet ook nog. Op zich niet verwonderlijk, Silicon Valley ligt hier vlak om de hoek. Dit is de streek waar de grote IT bedrijven van deze wereld gevestigd zijn (Google, Cisco, enzovoort).
Voor degenen die Google Earth hebben geinstalleerd: je kunt ons hotel vinden op 37''47'16.53 N en 122''25'33.85 W

Direct naast het hotel is een kleine supermarkt waar we gisteren even zijn gaan shoppen. Er waren daar echter geen pampers te koop, die verkopen ze hier bij de apotheek/drogist. Die was op loopafstand en toch wel een paar maatjes groter dan de gemiddelde Etos of Kruidvat. En ook nog 24 uur per dag en 7 dagen in de week open...

Daarna zijn we de winkelstraten rondom Union Square gaan verkennen, alwaar ook de (beroemde) Cable Cars rijden (dit zijn houten trams die met kabels in de weg worden voortgetrokken). We hebben geluncht bij een Betty Boop hamburgerzaak. Ook hier geldt weer "groot-groter-grootst", je bestelt een standaard cola en die is al meteen 0,5 liter.
Dus als je een lunch hebt gehad, heb je meteen genoeg voor de rest van de dag. Daarom 's avonds in het hotel alleen een boterham gehad, we waren al "vol" genoeg ;-)

Overigens valt het met de grootte van de auto's hier nog wel mee. Het zijn niet allemaal van die oversized terreinwagens, maar opvallend veel auto's in het formaat van de Europese middenklasser. Ik hoorde dat ze in California toch al wat meer aan milieu en energiezuinigheid doen dan in de rest van Amerika.

Het weer is hier prima, zo rond de 20 graden en afwisselend zonnig/bewolkt. Lekkere overgangstemperatuur voordat we de tropische warmte van Hawaii tegemoet gaan...

groeten van Dennis, Anke en Nynke !

Zaterdag 3 februari.

Om 6:00 's ochtends vertrokken van Franeker naar Schiphol. Lekker rustig op de weg.
In vertrekhal 3 inchecken voor de vlucht UA909 naar Chicago. Bij de gate merk je al dat je naar Amerika gaat, want hier wordt een security interview gehouden met een paar onzinnige vragen.
Precies op tijd om 10:55 vertrekt de (vrij oude) Boeing 767-300 via de Polderbaan richting Chicago.
Helaas was Nynke te groot voor de babybasket in dit toestel, dus toch maar afwisselend bij papa en mama op schoot.
Ze hadden nog wel een soort babywiegje-in-een-sporttas voor op de grond, maar daar wilde Nynke liever niet in.
Het ging SUPER met Nynke. Ze kon lekker slapen op schoot en als ze wakker was kon ze zich prima vermaken met het speelgoed of met de omringende passagiers.
De vlucht duurde 8 uur en 45 minuten. In Chicago was het dik winter: -15 graden en een sterke ijskoude wind. De piloot zette het toestel netjes aan de grond.

Bij het uitstappen bleek dat de buggy niet bij de gate stond. We hebben ground staff gevraagd en nog 10 minuten gewacht, men zei dat het beter was om eerst naar de douane te gaan en daarna de buggy van de bagageband af te halen.
Dat betekent dus dat we Nynke en drie stuks handbagage tassen moesten sjouwen en ik kan je vertellen dat dit GEEN klein vliegveld is. Als toetje een behoorlijke rij voor de douane. Ik heb toen gevraagd of we voor mochten gaan ivm Nynke en dat mocht.
Bij de douane wordt een digitale foto gemaakt en moet je een vingerafdruk van de linker en rechter wijsvinger afgeven, gelukkig niet voor Nynke.
Verder geen moeilijke/lastige vragen. De beambte vroeg alleen wat we ZO LANG in Amerika (1 maand) gingen doen (de gemiddelde Amerikaan heeft maar 2 weken vakantie)....

We hadden nog ongeveer een half uur voor de volgende vlucht. Gelukkig kwam de buggy snel op de band te voorschijn, zodat Nynke weer kon zitten. Ondanks de vervolgvlucht moesten we hier ook de overige bagage afhalen. Voor de vlucht naar San Francisco moesten we met een soort sneltram van terminal 1 naar terminal 5.
Daarna nog via twee liften een brug over en daarna de volgende security controle. Deze was strenger dan ooit tevoren, zelfs de schoenen moesten uit, Nynke uit de buggy, buggy opklappen, enzovoort.
Na deze security nog een krappe 10 minuten om de vlucht te halen, vooral Dennis ging daardoor behoorlijk stressen. Liften in en uit, tunnel door, en daar was dan eindelijk gate C18. Helaas 1 minuut te laat voor de vlucht. Gelukkig konden we (gratis) omgeboekt worden naar de volgende vlucht die 2 uur later ging. Erg vriendelijk en behulpzaam personeel.

We hadden dus even wat wachttijd en Dennis ging op zoek naar een telefooncel om even een belletje naar het thuisfront te kunnen doen. Deze accepteerden de VISA card echter niet. Dan naar de Internet zuil. Helaas, deze waren ook "tijdelijk buiten gebruik".
Vermoeid van de vlucht wordt je geduld flink op de proef gesteld, maar we hebben ons gelukkig hervonden.

Wat ga je dan doen tijdens het wachten ? Mensen kijken ! Verscheidene mensen met McDonald's postuur (zwaar overgewicht) en diverse mannen met cowboy hoeden. Dan weet je het echt: we zijn in Amerika !!!!
De tijd ging vrij snel en om 17:00 (plaatselijke tijd) was het al donker toen we vertrokken naar San Francisco. Eenmaal boven de wolken kon ik nog net de zon in het westen zien ondergaan. Het vliegtuig zou het daglicht niet meer inhalen.
Na een kleine 4 uren vliegen landden we in San Francisco om 20:00 (plaatselijke tijd). Hier ging alles vlot en soepel en een vriendelijke taxichauffeur bracht ons naar het hotel in downtown San Francisco.
Na het inchecken hebben we direct ons bed opgezocht.

Al met al een vermoeiende maar zeer voorspoedige reis. De tijd ging vrij snel en het gaat erg goed met Nynke !

Vanochtend nog de laatste gitaarles bij Jos gehad. We waren bezig met het nummer "Through the Barricades" van Spandau Ballet. Ook politiek van toepassing, het nummer gaat namelijk over Noord Ierland. Gelukkig erkent Sinn Fein de politie daar en lijkt langdurige vrede tussen de protestanten en katholieken werkelijkheid te worden.

Jos, als je dit leest, bedankt voor jouw leuke en goeie manier van lesgeven - ik heb er toch een leuk stukje gitaar leren spelen. 

Ik zit nu in de bibliotheek in Zwolle te Internetten, tja het huis is helemaal leeg dus daar begin je zo weinig.

Zometeen naar de notaris voor de overdracht van het huis.....

Groet,

Dennis

Vandaag, 31 januari, heb ik mijn spullen op mijn werk ingeleverd. Dus nu geen company laptop en GSM meer...

Hendrik; nog bedankt voor je hulp om deze site weer even wat op te poetsen. Het uploaden van plaatjes werkt nu ook weer....