|
Maandag 25 juni 2007 Vrijdag zijn de tickets voor Thailand/Vietnam eindelijk bevestigd. We stonden op een waiting list voor de vlucht Kathmandu-Bangkok, ik heb donderdag even een 'ernstig' gesprekje gehad bij het reisbureau. Verder kent mijn collega iemand bij Thai Airways die wel wat voor ons kon regelen. Dat hielp, want vrijdag kreeg ik het telefoontje dat de tickets "plotseling" toch bevestigd waren. Gelukkig maar, want als je op zo'n waiting list staat weet je soms tot een dag van te voren niet of je daadwerkelijk kunt vertrekken. Nu nog een paar keer herbevestigen en op de dag van vertrek vroeg inchecken, dan moet het goed komen. Vrijdagavond zijn we naar Greet geweest. Dat was erg gezellig. Nynke ging mooi met het speelgoed van Myra spelen, al vond Myra dat niet zo leuk. Ze gaan komend weekend naar Thailand en vervolgens naar Belgie voor ongeveer 2 maanden. We hebben afscheid genomen, raar eigenlijk; met nog een kleine twee maanden te gaan hier begin je al met afscheid nemen. Zaterdagochtend zijn we naar het Hyatt Regency Hotel in Bouddha gegaan. Wat een schitterend hotel en een prachtige ligging. Het geheel is in de Newari stijl opgetrokken en er ligt een ruime tuin met eigen wandelroute omheen. We hadden een heerlijke ruime kamer met uitzicht op de Bouddha Stupa. 's Avonds hebben we heerlijk gedineerd in het restaurant, wederom top kwaliteit. Ik heb Norwegian Zalm met een Australisch wijntje besteld en Anke een lasagne schotel met tomaten mocktail (=alcoholvrije cocktail). Het gehele weekend heb ik helaas toch last gehad van de diarree. Zondagochtend had ik weer last van buikkrampen en diarree en toen hebben we besloten om toch maar een arts in het ziekenhuis te bezoeken. Dus toch iets vroeger dan gepland het hotel verlaten, eerst via het appartement om de bagage weg te brengen (en ik nog maar eens naar het toilet). Vervolgens door naar het Patan Hospital, aan de andere kant van de stad. Onderweg een enorme file, maar uiteindelijk bij het ziekenhuis aangekomen. Ik was snel aan de beurt. Eerst wegen (met kleding/schoenen aan :-)) en bloeddruk opgenomen. De arts sprak op zich goed Engels, maar met zo'n accent dat ik hem slecht kon verstaan. Uiteindelijk heeft hij twee soorten medicijnen voorgeschreven die ik nu braaf moet slikken. Ach, ik kom er wel weer overheen. Twee jaar geleden in India was ik vaker en ernstiger ziek, dit is gelukkig minder erg. Nynke is supergezond tot heden, dat vinden wij veel belangrijker dan onze eigen ongemakken. Vanochtend is de post van onze familie (die via Belgie was verstuurd) per DHL aangekomen ! Drie enveloppen met van alles, we gaan het op ons gemakje allemaal doornemen. We zijn gek op post (vooral Anke) en als het lang duurt, ben je extra benieuwd wat er komt !
|