Zondag 15 juli

We zijn gisteren in Bangkok aangekomen, maar vraag niet hoe !
Nynke was vrijdag ziekjes, paar keer overgegeven en diarree. Vrijdagnacht was ze wel vaak wakker, maar viel het verder nog mee. Ze had en heeft verder geen koorts, gelukkig. De vlucht naar Bangkok zou zaterdag 13:50 vertrekken en je moet  drie uur van te voren op het vliegveld zijn om in te checken. Aangezien het daar nogal druk kan zijn, liepen we al om 8:30 ons appartement uit om een taxi te nemen.

De eerste chauffeur wilde ons niet naar het vliegveld brengen, maar zei niet waarom niet. Dan maar de volgende aanhouden, deze chauffeur zei dat hij niet naar de airport wilde omdat daar een blokkade zou zijn. Toen weer een andere taxi aangehouden en die zei ons hetzelfde. Dus het zou wel eens waar kunnen zijn dat er daar iets aan de hand is. Ik ben toen naar de receptie van ons appartementgebouw gegaan om naar de luchthaven te laten bellen. Inderdaad, er was een blokkade door taxichauffeurs op twee plaatsen op de ringweg, zodat de luchthaven (5 kilometer van ons appartement) onbereikbaar was.

We waren totaal gefrustreerd en gestresst geraakt door dit slechte nieuws. De afgelopen tijd zijn er geen stakingen meer geweest en er was nog nooit een staking op zaterdag. De zaterdag in Nepal is als de zondag in Nederland, het heeft niet zoveel zin om dan te staken/blokkeren omdat het dan weinig effect heeft. Dan natuurlijk net als je het niet kunt hebben, is er een blokkade en dan ook nog bij het vliegveld ! We waren het helemaal zat. Als we de vlucht niet zouden halen, is het niet een kwestie van een dag later nogmaals proberen. Er zijn weinig internationale vluchten hier en die zitten allemaal bomvol. Vlucht missen, vergeet het dan maar....

Ik heb vervolgens rond 9:15 de Nepalese directeur gebeld, om zijn advies te vragen. Hij heeft vele contacten in Kathmandu en kan mogelijk nog iets regelen. Hij heeft ons doorverwezen naar Hotel Mountain, waar de directeur een goede vriend van hem is en wij de eerste twee weken in Nepal verbleven. Zij zouden een busje met chauffeur regelen om zo naar het vliegveld te gaan. Tevens was de concierge van ons bedrijf er naar toe gestuurd, om ons te helpen en eventueel bagage te sjouwen.

De chauffeur van het hotel was ziek. Dus het hotelpersoneel ging druk aan de slag om ergens anders een chauffeur te vinden die ons zou kunnen brengen. De tijd tikte ondertussen rustig door. Nynke was ondertussen gelukkig wel goed te pas. Uiteindelijk, tegen 10:15 gaf het hotelpersoneel aan dat het beter was dat we een fietsriskja (een driewieler met een 'fietsende chauffeur') naar de ringweg namen en dan verder zouden lopen. In eerste instantie zagen we dat niet zitten. Maar we hadden geen andere keus, dus doe dan toch maar. De concierge van mijn werk heeft de prijs onderhandeld. Hij nam een fietsriskja met onze bagage en Anke, Nynke en ik namen een andere fietsriskja.

En die arme mannen van de beide fietsriskja's maar zwoegen op die trappers. Bij erg steile hellingen zijn we maar even uitgestapt en meegelopen, anders kwam hij echt niet meer vooruit. Uiteindelijk ging het nog best wel vlot. Er was weinig ander verkeer, dus ze konden flink doorfietsen. We waren rond 10:45 bij de ringweg, waar de blokkade begon. Ook de fietsriskja's konden/wilden niet verder. Samen met de concierge zijn we verder gaan lopen, nog zo'n 1.5 kilometer naar het vliegveld. Om 11:30 kwamen we eindelijk op het vliegveld aan. We konden vrij snel inchecken en rond 13:00 liepen we naar de gate. We konden pas om 14:00 het vliegtuig in en die vertrok uiteindelijk pas om 16:00 omdat de bagage en cargo (wegens tekort aan grondpersoneel) niet snel genoeg aan boord gebracht kon worden. De vlucht duurde een uur korter dan gepland. Om 20:00 lokale tijd landden we op het gloednieuwe, schitterende vliegveld van Bangkok. Een uurtje later waren we eindelijk in het hotel....