Zondag 2 september 

Het begint inmidels al wat te lopen met het solliciteren, inmiddels al 3 telefoontjes en 1 e-mail reactie van wervingsbureau's gehad (dus mijn CV is wel in orde denk ik) en de afgelopen dagen flink wat lijnen uitgezet. Dat zijn de eerste stappen, nu hopen op wat gesprekken. Wat totaal anders is als in Nederland, is dat ze bij het eerste telefoontje direct al willen weten wat je gewenste salaris ongeveer is. Dat is vanuit mijn standpunt gezien een vervelende vraag, geef je teveel op dan loop je kans het gesprek mis te lopen, geef je te weinig op dan doe je jezelf te kort.

Gisteren heb ik een groepsdagtocht naar Cork gedaan, met de trein. Normaal reizen wij liever niet in groepen, maar nu ben ik alleen en dan is een groep wel zo gezellig. De treinreis van Dublin (oost Ierland) naar Cork (zuid Ierland) duurt zo'n 3 uur en voert door het schitterende binnenland van Ierland. Vanaf station Cork zijn we vervolgens per bus naar Blarney Castle gegaan. Dit is een prachtig kasteel en als je bovenin bent kun je de Blarney Stone kussen, lukt het dan heb je eeuwig geluk. Je moet dan op je rug boven een opening in de ballustrade hangen en dan de buitenmuur kussen. Dat was niet zo heel moeilijk om te doen, nou weet ik ook waarom de Ieren volgens verschillende onderzoeken bij de gelukkigste mensen ter wereld horen. Er was ruim de tijd ingelast, dus ik ben zelf nog maar even naar het dichtbijzijnde VVV kantoor en wat andere winkeltjes geweest. Het personeel wilde mij graag allerlei nuttige informatie over wonen en werken in Cork/Ierland geven. Voor hen ook weer eens wat anders dan de standaard toeristenvragen.

Daarna zijn we met de groep met de bus via het centrum van Cork (erg gezellige stad trouwens) naar Cobh (spreek uit: Cove) gegaan. Cobh is een voorstadje van Cork. Hier vertrokken de grote stoomboten die in de 19e en begin 20e eeuw maar liefst zes miljoen Ierse emigranten naar Amerika en Australie brachten. Vooral ten tijde van de grote hongersnood besloten veel Ieren hun land te verlaten. Zo wonen er meer Ieren in New York dan in Dublin ! Wat een beetje luguber was, is dat in vroeger tijden er een nacht wake gehouden werd door de familie van de emigrant. Zij beschouwden mensen die emigreerden als zijnde overleden; ze hadden nooit meer contact en kwamen nooit meer terug. Cobh is ook bekend als de laatste haven waar de Titanic heeft aangemeerd alvorens in de North Atlantic te zinken.

Het weer was voor Ierse begrippen schitterend, zelfs warm te noemen. Paar regenbuien, zwaar bewolkt maar ook regelmatig zon.