zondag 21 oktober

Donderdagmiddag werd ik gebeld dat ik was afgewezen voor de functie in county Cork (die van 40 kilometer buiten Cork), want er was een andere kandidaat die beter voldeed aan de kennis en ervaring. Wat een flauwe afwijzing, dat hadden ze vooraf dan ook wel uit mijn CV kunnen halen. Dat was even heel erg balen en het duurt even om je te hervinden. In ieder geval wel snel een uitslag, dat is dan toch nog beter dan dat ze laks en vaag reageren. We zijn vervolgens samen met Mirjam een rondvaart gaan maken over de rivier de Liffey langs onder andere de Grand Canal Docks, Famine monument, Customs house, de O'Connell bridge en de Ha'Penny bridge. Deze brug heet zo omdat de Engelsen indertijd een halve penny tol vroegen.

Anke en Mirjam wilden vrijdag naar het waxmuseum (wassen beelden), maar deze was nergens te vinden. Dat klopte achteraf ook, want deze was al een tijd terug gesloten. Ik heb 's ochtends om 7:00 de trein richting Galway genomen. Dit is zo'n 3 uur reizen naar de westkant van Ierland. De omgeving van Galway is werkelijk schitterend. Ik was ruim op tijd voor het sollicitatiegesprek. Het eerste deel was met personeelszaken, dat ging uitstekend. Het tweede deel met de directeur van de unit, dat ging ook goed en er kwam ook een collega bij met dezelfde functie als waarop ik solliciteerde. De vermoeidheid begon me echter parten te spelen, na een 2 uur intensief interview moest ik nog een presentatie geven. Dus het eind was wat minder, dus ik hoop dat het een positief resultaat zal hebben. "Begin volgende week" hoor ik als het goed is meer. Om 15:00 de trein terug naar Dublin Heuston, waar ik rond 18:00 weer arriveerde.

Zaterdagochtend hadden we nog even tijd met Mirjam voordat ze weer terugvloog naar Nederland. We zijn even naar Eddie's Rockets geweest, met heerlijke hamburgers. Vervolgens zijn we per bus richting Howth gegaan, aan het water - even lekker uitwaaien. Howth zelf konden we wegens tijdgebrek niet meer heen, Mirjam moest op tijd weer op het vliegveld zijn.

Vanochtend zijn Anke, Nynke en ik naar het Phoenix Park geweest, wat vlakbij ons appartement is. Daar is ook een speeltuin, Nynke is er gek op. Bij ons thuis klimt Nynke inmiddels ook al bovenop de hoge stoelen, een echt acrobaatje dus.